طرح امنیت اخلاقی یا مبارزه با مزاحمین نوامیس / نگاهی به حاصل برخورد های فرهنگی – اجتماعی در طول حکومت اسلامی

مه 24, 2010 در 05:59 | نوشته شده در اجتماعی, سیاسی | ۱ دیدگاه
برچسب‌ها: , , , , , , , , , ,

طرح امنیت اخلاقی یا مبارزه با مزاحمین نوامیس. من را یاد یاد طرح برخورد با ویدئو در سالهای آغازین دهه شست می اندازد. روزگاری که بر در و دیوار می نوشتند. » ویدئو خطرناکتر است یا بمب اتم. » .

شاید در آغاز این قیاس ، قیاسی نا همگون باشد. اما اگر آن چه را که حکومت بی بند و باری در مقوله حجاب می خواند را حاصل توسعه جامعه بدانیم. و یادمان باشد که برخود با ویدئو نیز در لفاف جرائم اخلاقی صورت می پذیرفت . آنگاه این قیاس معنایی دیگر خواهد یافت.

آن گزاره کوتاه » ویدئو خطرناکتر است یا بمب اتم. » در خود معنای وسیعی را شامل می شد. که در نهان ترس حکومتی را از مدرنیته و ابزار حاصل از آن به نمایش می گذاشت که پایه های ساختار حکومت ، جهان بینی و ایدئولوژیش را که مبنای مشروعیت نظام حاکم بود به شدت تهدید می کرد. که البته ترس بجایی بود. سالیانی بعد حکومت فرا گرفت که نمی توان در برابر دگرگونی های اجتماعی حاصل از توسعه و مدرنیسیم تمام قامت ایستاد و باید چاره ایی دیگر اندیشید. سه دلیل باعث این تغییر رویکرد شد:

1 – اینکه حجم مصرف کنندگان ابزاری از این دست به شدت گسترش می یافت و اندک اندک برخورد با تمام مصرف کنندگان را دشوار و غیر ممکن می ساخت.

2 – برخورد با پدیده های اجتماعی با حربه زور و چماق و قانون همواره عده ایی آزرده از حکومت را بر جای می گذارد و اگر حکومت با یک پدیده در حال رشد در بازه زمانی کوتاه مدت روبرو شود. به سرعت در خواهد یافت این نوع برخورد فقط شالوده و پایه های نظام خود را در ذهن رعایای خویش به دلیل آزردگی حاصل از تبعات برخورد های اینچنینی مورد تهدید خطرناک و در آستانه ویرانی قرار خواهد داد.

3 – بخش زر اندوز حکومت نیز به فکر افتاد که از این نمد هم می شود کلاهی برای جیب مستضعف پرور خود بسازد و اندک اندک با ایجاد این فرض که می توان با ساخت فیلم های متناسب با ذهنیات و آرزو های هئیت حاکم بر کشور و حقنه آن به گلوی خلق  از میزان اثر بخشی منفی این پدیده برای نظام مستقر بر اوضاع کشور کاست و یا حتا از آن به نفع خویش استفاده کرد. نوک حرم حکومت را با برداشتن منع ورود و تجارت ویدئو و صنایع وابسته با خود همراه نمود و قصه  این منع و تهدید و زنجیر و شلاق پایان یافت و اکنون در بایگانی اشتباهات حکومت خاک می خورد.

حالا دیگر ویدئو به اندازه بمب اتم خطرناک نبود. اما چشم ها را دیگر نمی شد بست بر حاصلی که این طرح نابخردانه برخورد با واردکنندگان ، دارندگان و سرویس دهندگان به این ابزار نوین بر جای مانده بود. تن هایی کبود از شلاق عقب ماندگی ، دلهایی شکسته از هجوم جهل و کینه قامت های خمیده در زندان که بی دلیل بخشی از عمر را خود را در زندان قرون وسطایی سپری کرده بودند که می پنداشت با چنین راه حلی می تواند از ره یافت بیشتر توسعه در دل جامعه خویش جلوگیری کند.

Advertisements

۱ دیدگاه »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. نه واقعا اوون ویدئوهای حجیم و 50 کیلویی قدیمی کم از بمب اتم نداشت!!!


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.
Entries و دیدگاه‌ها feeds.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: