یکی دیگر از دلایل شعار نه غزه ، نه لبنان ، جانم فدای ایران

اکتبر 29, 2009 در 14:20 | نوشته شده در اجتماعی, سیاسی | 5 دیدگاه
برچسب‌ها: , , , , , , ,

نمی دانم چرا در این کشور سی سال است که احترام بزرگتر نگهداشته نمی شود. نمی دانم چه بلایی بر سر پیشینه فرهنگی ما آمده که سخن بزرگان و نیاکان را به کناری انداخته ایم و فرمان بریده و بی ترمز راه خود را می رویم و گوش به هیچ پند و اندرز و نصیحتی نمی دهیم و تازه دو قورت و نیم مان هم باقیست که چرا کسی لب فرو می گشاید به فریاد ، که ای وای جانم ز دست برفت. کمک.

بابا جان ما خفه شدیم در ازدحام فراتر از فراتر انسان ها در واگن های متروی تهران. عزیزان ما اعصابمان خرد است از توقف گاه و بیگاه این مرکب چشم نواز دل گذاری که به جای آنکه ما را به مقصد برساند و دماوند را به دیدگانمان بنشاند ما را به پیشگاه میز رئیس رهمنون می کند که مرا باز پرسد که چرا دیر آمدی ؟ و حکم اخراج به دست مرا راهی دره پر نشیب گرانی اقتصاد حاصل از تدبیراتتان کند.

آقایان حتمن یکی از خودتان ، خویشانتان (که گمان نمی برم با وسایل عمومی تردد کنند)  باید که در این ازدحام جان فانی را به جهان پر دورغ و نیرنگ شما واگذارد تا بلکه بیاندیشدید ، آه. بله مترویی هم هست !

آقایان شورای شهر تهران و شهردار عزیز شما اگر برای گسترش خطوط مترو و ساماندهی آن و خرید قطار و واگن های جدید و احداث تاسیسات جدید مترو کمبود بودجه آن هم در مقیاس یکسد میلیارد تومانی دارید. چرا در یک بذل و بخشش بی حساب از جیب مردم تهران یک قلم سه میلیارد تومان به شیعیان لبنان حبه کردید.

من نمی دانم چرا درک این ضرب المثل قدیمی برای شما گرامیان تا به این حد دشوار است. پدر جان ، چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. چه برسد به لبنان. عزیزان ، عاقلان ، والامقامان ما عوارض نمی دهیم که اجنبیان حالش را ببرند.

دوست دارم بقیه وبلاگ نویسان هم در این مورد بنویسند.

Advertisements

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.
Entries و دیدگاه‌ها feeds.